Home

Onderstaand bericht is afkomstig van Marlou, een medevrijwilliger die samen met mij was in Afrika. Ze is er momenteel nog, tot december. Een beleving van haar....

Een eerste indruk is niet altijd juist. Je ziet dingen op een ander gezicht dan het werkelijk is ze hebben mij geleerd eerste indruk is het belangrijkste mensen dat is absolut niet lees hieronder hoop dat je het begrijpt waarom ik dit neer zet.

Ben 2 maanden geleden begonnen bij Ithemba met Marijke en Helen. Marijke was meteen verliefd op Sakhile daar wil ik mee werken zei ze. Ik dacht bij me zelf waarom. Ik zag hem elke dag alleen maar staan weg lopen niks doen in de klas niks doen alleen kwijlen en spuggen op de grond dacht nee dit kan gewoon niet.

In die maand verstelde ze een hoop over hem en dacht nou die jongen is best interresant ik ging wanneer marijke weg was verder met hem.

Hoi allemaal,

Vanaf mijn oude vertrouwde werkplek in dit kikkerland even een berichtje.
Om te laten weten hoe het me nu vergaat. (voor de mensen die dat willen weten ;)

Ik had helemaal geen behoefte om weg te gaan uit Afrika, het voelde allemaal veel te goed en vertrouwt. Daarnaast had ik ook geen zin om weer naar Nederland te gaan. Weet niet... een soort gevoel.
Zondag 12 september kwam ik terug. Ik vond het fijn om mijn familie weer terug te zien. We hebben een gezellige middag en avond gehad.
Eenmaal een dag terug begon ik me slecht te voelen, maandag dus. Tot en met donderdag heb ik me ziek, zwak en super misselijk gevoeld. 'Ontwenningsverschijnselen' heb ik het maar op gegooid. Bah, wat deed ik hier? Ik wilde terug.

Molo,

Gisteren hebben we afscheid genomen van onze Ithemba-vrienden.
Ik moet zeggen dat ik er dinsdag, woensdag en donderdag meer moeite mee heb gehad dan gisteren. De kids hebben geweldig voor ons gezongen en ik heb ook nog een cadeautje gekregen van Neaven en directrice Maureen.

Eén ding is zeker.... als ik thuis ben ga ik al weer sparen voor een terugreis naar dit prachtige en fantastische land!
Nog één ding dat bijna zeker is, is dat ik Saghile niet/nooit weer zal zien!
Ik hoop één ding en dat is dat hij op een goede plek terecht komt waar de mensen hem zullen stimuleren om alles uit zichzelf te halen en dat er goed voor hem gezorgd wordt. Dat dit werkelijkheid zal worden is helaas erg minimaal :(

Bij thuiskomst zal ik meer vertellen over het afscheid in dit blog.

Vanavond plaats ik een bericht over de afgelopen dagen.
We gaan zo eten bij Ester en Michael, en tevens ook afscheid nemen.

Gisteren ben ik naar de huisarts geweest van Laura. Een hele aardige man. Hij heeft mijn bloeddruk opgemeten, in m'n oortjes gekeken, m'n amandelen gevoeld en bekeken. Het zag er allemaal goed uit, geen teken duidend op een ontsteking. Wel heb ik voor de zekerheid pilletjes gekregen om oor,- en neusgang open te houden, handig voor in het vliegtuig. Helemaal goed! Ben dus voor 200% zeker van dat het goed moet gaan.

Rest van het bericht vanavond (of morgenvroeg) :)

Liefs!

Hier dan het bericht :):

Maandag 6 september
 
Over vandaag schrijf ik niet zoveel. Ik ben nog druk met foto’s op de weblog aan het krijgen van afgelopen weekend. Frustrerend werk!

Molo vriendjes en vriendinnetjes!
 
Het is momenteel zondagavond 18.54 uur. Vanmiddag zijn we terug gekomen van een fantastisch, letterlijk indrukwekkend weekend! Georganiseerd door Camilla :)
Ik vind het ontzettend moeilijk om te schrijven over de indrukwekkende dingen die ik heb gezien tijdens de indrukwekkende dingen die we hebben gedaan :)
Het was vooral de natuur die mij even momenten met de mond deed open staan. Ik kende ze alleen maar van plaatjes uit reisboeken, folders, televisie etc. Omdat ik nog nooit van zulke dingen had gezien, zeiden mij die plaatjes ook niet zo heel veel. Maar nu ik fantastische dingen met eigen ogen heb gezien zal ik voortaan anders naar de plaatjes kijken.
 
Ik zal niet te uitgebreid schrijven over alles, want dit zegt jullie waarschijnlijk weinig. Ik zal het proberen ‘leuk’ te houden :)

Mola mola mola J
 
Omdat er gisteravond een wachtrij stond voor de laptop met internet hier thuis had ik besloten vanochtend om 06.00 uur mijn wekker te zetten om mijn verhaal en foto’s op mijn weblog te zetten. Eenmaal 06.00 uur vond ik het best en heb me net zo lang omgedraaid tot het 06.30 uur was. De pijntjes die ik gisteren kreeg in mijn oor (grr….) waren vannacht niet weggegaan. Omdat de nacht ook wat kort was, voor mijn doen, besloot ik een day-off te nemen (dit houdt in dat ik me niet te druk wilde maken op Ithemba). 
Helaas kwam hier weinig van terecht J
Bij aankomst bleken al twee van de drie teachers ziek te zijn. Alle kinderen werden dus in één klas gezet. Aan ons vrijwilligers om Silvia te ondersteunen en zoveel mogelijk in de klas te helpen. Eén-op-één-begeleiding met Saghile of Abongile zat er dus ook niet in vandaag.

Mola allemaal!
 
Vandaag, woensdag 1 september, is officieel Spring (de lente) verklaart in Afrika! En het begon goed met een prachtige zonnige dag.

Mola lieve mensen thuis,
 
Hoe is het daar met iedereen in het (nog steeds natte?) kikkerland?
Ik ben erg benieuwd hoe het met jullie gaat!
Tegelijk vind ik de gedachten om terug te gaan toch helemaal niks.
De eerste week stond in het teken van het leren kennen van Ithemba, de kids en collega’s. En dan nog niet gesproken over de 399 indrukken die je hier per dag op doet tijdens het werk, maar ook daarbuiten op straat. Als die indrukken en het verwerken ervan kost(te) me erg veel energie, maar het geeft ook kei veel (:) ik zit hier met 3 Brabanders en 1 Limburgse opgescheept) enthousiasme en motivatie terug. Gelukkig kunnen zij ook wennen aan mijn ‘knettertjes’ en Twentse accent ;)

Ik heb nog een paar foto's gevonden die ik verlaat kon plaatsen, doordat ze op een andere camera stonden o.i.d. Volgens mij had ik ook nog geen foto's laten zien van het huis waarin wij bivakkeren, dus die heb ik er ook even bij opgezet.

Kijkse! :)

Koes

Mola! :)

Vandaag weer zo'n dag om naar uit te kijken.
Helen, Marlou en ik hadden voor vandaag gepland dat we weer beestjes gingen spotten. Dit keer geen giraf, zwijn, hert, cheeta o.i.d. Neee.... onze taxi stond om 7.30 uur vanochtend klaar om walvissen, dolfijnen en pinguins te spotten!!!!
Dolfijnen en pinguins kon ons worden gegarandeerd. Walvissen spotten  valt onder een ander pakket, namelijk die van 'fingercross'. De allerbeste taximan wist ons te vertellen dat s'ochtends op het nieuws was dat er een walvis in vissersnetten was gespot :( Wat zou dit voor ons betekenen?

Lieve allemaal,

Na drie dagen weer een berichtje vanuit Afrika.
Eergisteren zijn Helen en ik met een aantal jongens de tuin ingeweest. Dit is niet de achtertuin zoals wij ze kennen in Nederland. Het is een lapgrond bezaaid met gras en perkjes met bloemen. Ook is er een zandbak en een stuk dat groentetuin genoemd wordt :) Ook lopen er twee grote honden ter beveiliging. (zwarte mensen zijn erg bang voor honden) Gelukkig doen die beesten de kinderen (en Nederlandse vrijwilligers) geen kwaad.

Zondag, zijn we met z’n allen naar het Kragga Kamma Nature Park geweest in Port Elizabeth.
Ik was super enthousiast, want EINDELIJK GING IK BEESTEN ZIEN. Hahaaaaaa.. ik besefte me dat ik als een klein kind met m’n neus tegen de ruit op de achterbank zat. Het kon me niet schelen… ik ging beesten spotten en flitsen!!! Joehoe!!! Voordat we de entree van 30 Rand (3 euro) p.p. hadden betaald zag ik de geel gevlekte langnekken al. GIRAFFFFFFEN!!!!!
Oooh jongens, wat een fantastische wereld. Na de giraffen hebben we nog everzwijnen, wildebeesten, zebra’s, empala’s, nyala’s, buffels, struisvogel, springbokjes en cheeta’s gespot. De neushoorn, die er ook zou moeten rondlopen, had geen zin in pottenkijkers die dag. Helaas voor ons. Wel hebben we z’n uitwerpselen gespot…. Het is in ieder geval iets ;)

Ik zag nog een paar foto's die ik graag aan jullie wil laten zien omdat er ook hele goed dingen gebeuren hier in Afrika.
Een jongen waar ik eerder over verteld heb in mijn verhalen is afhankelijk van zijn rolstoel. Vrijdag toen ik op Ithemba kwam zag ik dat hij in een soort looprek werd getild en op die manier zich 'staand' kan voortbewegen. Het plezier wat deze jongen daardoor heeft is ongelofelijk!!! Hij beweegt zich voort alsof hij dagen heeft vastgezeten. En dat is natuurlijk ook zo!!!!!!!
Hij deed wedstrijdje met Neaven die zichzelf kan voortbewegen in de rolstoel.
Dit materiaal word mede aangeschaft door het donatiegeld dat uit Nederland wordt verzameld.

Deze week hebben Zwitserse vrijwilligers/studenten een stel krukken aan Ithemba geschonken. Super!!!

Lieve allemaal!

Allereerst wil ik jullie laten weten dat ik het ontzettend leuk vind om berichtjes van jullie te ontvangen!!!
Ik vind het fijn om te lezen dat jullie mijn verhalen lezen, en soms ook nog eens leuk vinden, hihi! :) Toffie!

Gisteren, vrijdag, hadden we een kort dagje op Ithemba. De kinderen gingen om 10.45 uur al naar huis omdat de mensen van Ithemba zelf nog veel moesten voorbereiden voor de bazaar die daar vandaag, zaterdag, was.
Het doel van de bazaar was om de plaatselijke bevolking naar Ithemba te krijgen zodat zij kennis kunnen maken met elkaar. Zodat de bevolking weet wat Ithemba betekend voor kinderen met een handicap. Wat ik ervan kon verwachten wist ik niet precies. We zouden het zelf ontdekken. S'middags hebben we een gesprek gehad met Silvia, de vrijwilligerscoordinator op Ithemba en tevens ons vervoer elke dag, om aan te geven waar wij ons de komende 3 weken op willen richten.
Mijn doelen:

Vanochtend zijn we in plaats van met Silvia met Eugene meegereden. De driver van de 'grote' bus. Toen we instapjes om 7.30 uur zaten er al twee kinderen in, waaronder Keanen die mijn fotocamera erg interessant vond. Zie foto's ;)